Kiedy moj stary przyjaciel Leonardo odwiedzil mnie, sluchalem go bardzo uwaznie. Powiedzial mi wtedy ze zycie ktore bedzie pelne szczescia i doswiadczen stanie sie dluzsze.

Moje pojecie czasu zaczyna nabierac bardzo ziemskiego wymiaru. Nie zatrzymuje sie juz na senne pogaduszki. Staram sie wykonywac plan ktory mi ofiarowano.

Moim zdaniem kazde zycie jest jak szachy. Mozemy albo atakowac albo sie bronic. Jedno jest pewne, ze w tym systemie akcji i reakcji mamy rowne szanse na wygranie.

Kiedy poswiecamy cos dla ostatecznej wygranej mozemy liczyc na zdziwienie oponenta, czasami nie zrozumienie lub szok. To moment dla Ciebie, to czas abys przewidzial jego ruchy i ostatecznie zagonil w kozi rog.

Kazdy nowy ruch zamyka mozliwosci i otwiera inne. Kombinacje sa reakcja na to co zrobi przeciwnik. Moze nasze zycie to reagowanie? Ciagle podejmowanie decyzji, analizowanie sytuacji i podswiadome kroki.

Czy Ty w swojej rozgrywce bronisz sie czy atakujesz ?

Jezeli dzisiaj na ziemie zszedlby Bog, bo on ma najwiekszy autorytet i powiedzial Wam cos takiego:
Wyobraz sobie ze kiedys byles nietrwala czasteczka. Fala, stanem czystej swiadomosci. Podrozowales i ewoluowales przez caly czas trwania wszechwiata. Zalozmy ze nazwiemy to dusza. Twoja dusza zaczela tak zonglowac falami ze zmaterializowanie biologicznego pancerza bylo kwestia czasu. Z biegiem uplywu czasu stworzyles sobie myslami maszyne z odbiornikami, zdolna przenosic sie w przestrzeni, zdolna zdobywac paliwo do dalszego rozwoju i eksploracji wszechswiata. Dostales nogi, rece, oczy, a nawet zeby mozliwosc replikacji. Co jezeli to wszystko co widzisz i czujesz bylo odtwarzane i kodowane w Twoim mozgu na zasadzie filmu ? Moze stoisz bez ruchu w absolutnym "teraz" i odczuwasz to co mozg Ci odtworzy ? Zobacz jak rozwijalo sie twoje zycie, moze wszystko jest wynikiem mysli.. Moze czy na pewno?

Jestesmy za wolni zeby zatrzymac sie odczuciami w absolutnym teraz. Nie mamy na to wplywu. Jak myslec o przyszlosci i wplywac na nia . Jak budowac doswiadczenia na czyms niedoswiadczonym?

Zastanawialem sie kiedy co z ludzmi ktorzy sa etatowcami. Czy nie chcecie przekroczyc bariery "zrobie cos skoro mnie to wszystko wkurwia?"

Zrozumialem czym jest bat w momencie w ktorym stalem sie szczurem. Widzialem ludzi w mrozie wybudzonych z objec morfeusza. Byli jakby w transie. Ich mysli jeszcze nie ulozyly sie w nic innego jak kolejny dzien pracy. W zyciu chodzi o to kim my chcemy byc a nie kim oni chca nas zrobic. Czy ty studencie podejmujac decyzje w wieku 17 lat wybrales dobra droge, czy to chcesz wiedziec o zyciu co kaza Ci zapamietac ?

Dlaczego ludzie nie pracuja od 10 do 18 ? Kto powiedzial ze nalezy wstawac w nocy by wykonywac czynnosci ktore mozna zrobic za dnia? A moze ktos nie chce bysmy budzili sie z transu?